De stilte van 75 jaar vrijheid

03 feb 2020
2073 keer
De stilte van 75 jaar vrijheid
Het begint steeds meer mensen op te vallen dat Defensie c.q. de militair in de media vaak wordt vergeten of in de (regionale) politiek als lastig wordt ervaren. Dit is niet iets van de afgelopen tijd maar speelt al vele jaren. In augustus 2009 schreef ik hierover in het Marineblad:

‘In de Trendnota’s van de afgelopen jaren is een tendens waarneembaar dat bepaalde sectoren, met name Onderwijs en Zorg, (financieel) aantrekkelijker gemaakt moeten worden ten opzichte van andere sectoren. Zo moet worden bewerkstelligd dat bij een schaarse arbeidsmarkt deze sectoren toch voldoende personeel kunnen krijgen. Dit gaat dan wel ten koste van andere sectoren omdat zij allemaal in dezelfde visvijver vissen’.

Van het door het toenmalig kabinet bedachte plan is niet veel terecht gekomen want vandaag de dag zijn de salarissen van medewerkers in de Zorg en het Onderwijs, net als bij Defensie, niet te benijden. In de Zorg en het Onderwijs wordt dan ook geregeld gestaakt om aandacht te vragen voor de belabberde situatie waarin zij zitten. Bij onze krijgsmacht gaat het echt niet veel beter. Het verschil is echter dat de actiebereidheid onder militairen niet groot is. Dit heeft mede te maken met het feit dat militairen niet mogen staken maar ook vanwege het feit dat onze samenleving er geen last van heeft als militairen in vredestijd hun werk neerleggen. Want als militairen actie willen voeren dan moeten collega’s die essentiële taken die in het belang van onze veiligheid zijn gewoon blijven uitvoeren. Het gevolg van deze ‘catch 22’ is dan ook dat de militaire vacatures niet als een groot probleem worden ervaren door onze politiek en samenleving. Geen handen aan het bed of geen leraar voor de klas, daar heeft de Nederlander last van. Van lege kazernes of schepen tegen de kant heeft men in vredestijd geen enkele last. Onze problemen zijn dan ook aan dovemans oren gericht. Er valt geen stem mee te winnen dus het is geen urgentie voor politici. Na 75 jaar vrijheid worden nut en noodzaak van Defensie door velen niet meer gezien.

In de kersttoespraak van onze koning, die notabene stilstond bij 75 jaar vrijheid, kwam de militair niet voor: ‘Miljoenen professionals en vrijwilligers die er ook in moeilijke omstandigheden samen het beste van maken. Leerkrachten, politiemensen, artsen en verplegers. Ambtenaren en rechters. Boeren, bouwers en biologen’. Geen kwaad woord over onze koning maar het is veel mensen opgevallen dat de militair niet werd genoemd.

In het AD van afgelopen week las ik het artikel ‘Op zoek naar werk? Dit zijn de kansrijkste beroepen van 2020’. De lijst was samengesteld door Randstad Groep Nederland. In maart 2018 heb ik namens de Coalitie voor Veiligheid een brief naar CEO Van Den Broek van Randstad gestuurd omdat het ons opviel dat zij in hun artikel over vacatures in Nederland de veiligheidssectoren waren vergeten. In een goed gesprek met de directeur Arbeidsmarkt beloofde Randstad beterschap. Helaas moet ik constateren dat zij zich wederom op de Zorg en het Onderwijs hebben gefocust. En dat is vreemd, want als je je ergens kunt ontwikkelen als jongere is het bij Defensie: uitdagend en interessant werk en je ziet nog wat van de wereld.

Daar waar Defensie niet in de belangstelling staat als het gaat om ons vacatureprobleem staat ze dat wel als zij haar werk, in het belang van Nederland, veilig wilt uitvoeren. De afgelopen week tweette een PVDA-Kamerlid naar aanleiding van het bericht dat de luchtmacht weer gebruik wil gaan maken van de laagvlieg oefeningen boven Friesland:
‘Geen incident, maar blijkbaar de standaard werkwijze van Defensie: de regio voor een voldongen feit plaatsen. Na het Gelderse Herwijnen en ‘t Zeeuwse Vlissingen is nu Friesland aan de beurt. Dat deugt niet natuurlijk. Kamervragen en een debat’.

De tweet werd regionaal meteen opgepakt. Naast Friesland kwamen meteen alle noordelijke provincies in de lucht tegen het laagvliegen. Geef ze is ongelijk, het kabinet straalt immers uit dat lokale (kiezers) belangen boven die van Defensie en onze veiligheid gaan. Het geeft in ieder geval goed weer hoe de gemiddelde Nederlander en dus de gemiddelde politicus naar Defensie kijkt: het mag niet teveel kosten, we gedogen het maar we moeten er geen overlast van hebben. Dit geldt zowel voor het oefenen, het materieel als het personeel dat nodig is voor de dagelijks inzet ten behoeve van onze vrede en veiligheid.

75 jaar vrijheid eist zijn tol: ‘the sound of freedom’ moet worden ‘the silence of peace’ en dit terwijl wereldwijd de messen worden geslepen.

https://www.kvmo.nl/images/templateopmaak/button_reageren.jpg

KVMO  |  Wassenaarseweg 2, 2596 CH Den Haag  |  070 - 383 95 04